Ήταν Παρασκευή 21 Νοεμβρίου 1975 όταν η κρατική τηλεόραση παρουσίασε κάτι πρωτόγνωρο για τα δεδομένα της εποχής: το πρώτο τηλεοπτικό δελτίο καιρού.
Στο στούντιο της ΥΕΝΕΔ, ο μετεωρολόγος και φυσικός Νίκος Καντερές ετοιμαζόταν να συστηθεί στο κοινό με έναν ρόλο που μέχρι τότε δεν υπήρχε στην Ελλάδα. Nα γίνει ο πρώτος «weatherman» της χώρας!
Την εποχή εκείνη, οι μετεωρολόγοι ήταν λίγοι και τα μέσα περιορισμένα. Χάρτες, βασικά διαγράμματα, ελάχιστη τεχνολογική υποστήριξη. Κι όμως, εκείνη η Παρασκευή έγινε το ξεκίνημα μιας νέας εποχής. Το κοινό είδε για πρώτη φορά τον καιρό να παρουσιάζεται οργανωμένα, με επιστημονικό υπόβαθρο και πρόθεση να καθιερωθεί ως σταθερή ενημέρωση.
Δεν έμεινε μόνο εκεί
Ο κ. Καντερές δεν έμεινε μόνο εκεί. Κατά τη διάρκεια των επόμενων δεκαετιών, μέσα από την ΥΕΝΕΔ και αργότερα την ΕΡΤ, έγινε η πιο γνώριμη φιγούρα της μετεωρολογικής ενημέρωσης του ’70, του ’80 και του ’90. Παράλληλα, άνοιξε νέους δρόμους: καθιέρωσε τα έκτακτα δελτία καιρού, ενώ διαμόρφωσε την πρώτη κλίμακα επικινδυνότητας πυρκαγιών, που αργότερα υιοθετήθηκε από την Πυροσβεστική.
Παρότι έχει αποσυρθεί… καιρό από την τηλεόραση, ο πρώην διευθυντής προγνώσεων της Εθνικής Μετεωρολογικής Υπηρεσίας παραμένει μέχρι σήμερα ενεργός στη μετεωρολογική επιστήμη. Παρακολουθεί καθημερινά την εξέλιξη των καιρικών φαινομένων, ενημερώνεται διαρκώς για κάθε αλλαγή και εξακολουθεί να μεταδίδει τις γνώσεις και τις προγνώσεις του -πολλές φορές και μέσω του iefimerida.gr- σε όσους ζητούν τη βοήθειά του.
«Με τον μαυροπίνακα και την κιμωλία…»
Σήμερα, μισό αιώνα μετά, ο Νίκος Καντερές θυμάται με νοσταλγία εκείνη την ημέρα. «Ήταν ημέρα Παρασκευή, 21 Νοεμβρίου του 1975, ανήμερα των Εισοδίων της Θεοτόκου όπου το πρώτο δελτίο καιρού πήρε σάρκα και οστά. Βγαίναμε 4 φορές τον μήνα, κάθε Παρασκευή για να καλύπτουμε τα Σαββατοκύριακα. Ήμασταν με τον μαυροπίνακα και την κιμωλία…», εξιστορεί στο iefimerida.gr ο γνωστός μετεωρολόγος.
Και συνεχίζει: «Οι προγνώσεις μας γίνονταν πάνω σε ένα τριγωνικό ξύλινο κατασκεύασμα. Πάνω σε αυτό τοποθετούσαμε τρεις χάρτες. Πρώτα τον ευρωπαϊκό, όπου με πινέζες σημειώναμε τα συστήματα. Έπειτα τον χάρτη του ελλαδικού χώρου, στον οποίο με μαρκαδόρους και πινέζες βάζαμε τα σύμβολα της βροχής, του ήλιου και τις θερμοκρασίες. Στο τέλος υπήρχε και η πρόγνωση αποκλειστικά για το λεκανοπέδιο της Αττικής, πάλι με τον ίδιο τρόπο. Κάθε φορά χρησιμοποιούσαμε διαφορετικούς χάρτες. Αυτά συνέβαιναν στα πρώτα χρόνια. Αργότερα οι χάρτες έγιναν από πλεξιγκλάς. Πολλούς από αυτούς τους έχω ακόμα…».
«Με φώναζαν Γκαγκάριν της μετεωρολογίας»
«Ντρεπόμουν να βγω», ομολογεί ερωτώμενος για τα πρώτα του συναισθήματα τότε. «Θυμάμαι λαμβάναμε τότε 180 δραχμές τη φορά. Αλλά δεν το έκανα για τα λεφτά. Το ένιωθα. Με έλεγαν Γκαγκάριν της μετεωρολογίας επειδή ήμουν ο πρώτος που είπε δελτίο καιρού στην ελληνική τηλεόραση».
Σε ερώτημα τι σημαίνει για τον ίδιο η μετεωρολογία απαντά: «Σέβομαι την επιστήμη την οποία υπηρετώ μέχρι σήμερα. Ποτέ δεν έγινα πιο ψηλός από ότι με έκανε η φύση». «Θυμάμαι εποχές που οι άνθρωποι κρέμονταν από τα χείλη μας. Στα καφενεία έπεφτε σιωπητήριο όταν ξεκινούσε το δελτίο καιρού.
Κάποια στιγμή θυμάμαι το 100 είχε έρθει από το σπίτι μου για να με πάρει να πάμε στο αεροδρόμιο λόγω του χιονιά», αναφέρει ο κ. Καντερές γελώντας.
«Τα μέσα εκείνη την εποχή ήταν περιορισμένα. Κατά κάποιο τρόπο μιλούσαμε με τους χάρτες. Καταλαβαίναμε το πώς συμπεριφέρεται η ατμόσφαιρα. Ξενύχτια, πολλά ξενύχτια για να αποκτήσουμε την εμπειρία. Αυτό δεν υπάρχει σήμερα», καταλήγει ο μετεωρολόγος.
iefimerida.gr
