Ο Σταύρος Μπένος, ο δήμαρχος που άφησε το αποτύπωμά του στην τοπική αυτοδιοίκηση, ο Υπουργός που οραματίστηκε και έκανε πράξη τα ΚΕΠ, μιλά σε πρώτο Ενικό για το τι σημαίνει να είσαι δια βίου εθελοντής στην υπηρεσία του θαύματος που λέγεται Ελλάδα.
Οι αφορμές για να συζητήσει κανείς με τον Σταύρο Μπένο είναι πολλές. Για να σας δώσω ένα παράδειγμα, σαν χθες που ήταν η ονομαστική του γιορτή, είχε δεχθεί το 1978 ένα τηλεφώνημα που του άλλαξε τη ζωή. Στην άλλη άκρη της γραμμής ήταν ο Γιώργος Γεννηματάς – το αγαπημένο του πρόσωπο από τη «μυθολογία» του ΠΑΣΟΚ – που του πρότεινε να κατέβει υποψήφιος δήμαρχος στη δεξιόστροφη τότε Καλαμάτα. Επίσης, σαν χθες, συμπληρώθηκαν 38 χρόνια από τον καταστροφικό σεισμό της Καλαμάτας (13/9/1986) που τον βρήκε στον δημαρχιακό θώκο και τον οδήγησε ξημερώματα μέσα σε μια σκηνή του ελληνικού στρατού να σχεδιάζει την ανοικοδόμηση της νέας πόλης.
Δεν είναι τυχαίο ότι ο πρωθυπουργός σε εκείνον ανέθεσε πρόσφατα την ανασυγκρότηση της βόρειας Εύβοιας μετά τις εκτεταμένες πυρκαγιές καθώς και το πρότζεκτ του Έβρου μετά την ανυπολόγιστη καταστροφή που υπέστη η περιοχή από τις μέγα – φωτιές του περασμένου καλοκαιριού.
*Στην πολιτική υπάρχουν μυστικά που πρέπει να μένουν μυστικά. Έχω και εγώ τέτοια. Μπορώ να σας πω ότι στις διεργασίες μου για τη Βόρεια Εύβοια, έχω δυσκολίες συνεννόησης με την κυβέρνηση. Και με τον ίδιο τον πρωθυπουργό πολλές φορές. Είναι, όμως, ιερός κανόνας για μένα ότι δεν πρόκειται να τις πω ποτέ δημόσια. Γιατί εκείνο που υπερέχει είναι η εθνική αποστολή.
«Στην πολιτική υπάρχουν μυστικά που πρέπει να μένουν μυστικά. Έχω και εγώ τέτοια»
*Όταν ο πρωθυπουργός μου ζήτησε να αναλάβω τη Βόρεια Εύβοια, ήξερα τους κινδύνους που διατρέχω και ζήτησα δύο πράγματα: να μην ξεχνά ποτέ πού βρίσκομαι ιδεολογικά αλλά και να μην πάω ως αξιωματούχος εκεί αλλά ως απλός εθελοντής. Όπως είμαι, δηλαδή, στο «Διάζωμα».
*Σε σχέση με αυτά που μου ανέθεσε ο πρωθυπουργός, στην Εύβοια έχουμε ολοκληρώσει εδώ και ενάμιση χρόνο και στον Έβρο είμαστε στη φάση ολοκλήρωσης. Αν με ρωτούσε κάποιος ποια ήταν η προσφορά μου στη βόρεια Εύβοια, θα απαντούσα ότι ανοίξαμε το κεφάλαιο του «παραγωγικού δάσους». Το δάσος πρέπει να ξανάζωντανέψει. Μία από τις δραματικές επιπτώσεις της εγκατάλειψης του δάσους είναι ότι συσσωρεύονται αυτά τα υπολείμματα και δημιουργούν το στρώμα της βιομάζας. Αυτό το στρώμα όμως είναι και πλούτος. Ζητούμενο είναι πώς θα τον αξιοποιήσουμε.
*Δεν είμαι υπέρ της ενασχόλησης με πολλά πράγματα ταυτόχρονα. Πάντα ήμουν αφοσιωμένος σε ένα project. Για το κάθε μεγάλο θέμα που καταπιάνομαι, αφοσιώνομαι με όρους μοναχισμού, σαν να υπηρετώ κάτι το θείο.
*Γενικά είμαι αισιόδοξος για το μέλλον. Αυτή η χώρα, ό,τι κι αν λένε, είναι το success story της παγκόσμιας ιστορίας. Είναι ένα θαύμα το πώς γεννήθηκε η Ελλάδα τα τελευταία 200 χρόνια. Και τι άθλους έχει κάνει. Εμείς δεν τη βλέπουμε σωστά και την υποτιμούμε.
*Αυτό που θέλω να πω πολύ φωναχτά είναι πόσο αγάπησα την πολιτική. Πόσο την υπηρέτησα με ακραίο τρόπο και πόσο με έκανε καλύτερο άνθρωπο. Γιατί με έφερε αντιμέτωπο με τα όριά μου, με υπέροχους και μη υπέροχους ανθρώπους, αλλά και με πνευματικά πεδία που ήταν τόσο άγνωστα σε μένα και τόσο οικεία σήμερα.
*Κεντρική φωτογραφία: Μενέλαος Μυρίλας
Πηγή: Το Βήμα
