Με αφορμή την παγκόσμια ημέρα των Φάρων σήμερα Κυριακή 18/8 και με την ευκαιρία του εορτασμού της ημέρας, οι 29 φάροι σε όλη την Ελλάδα ήταν ανοιχτοί για τους πολίτες που έσπευσαν να τους επισκεφθούν, ανάμεσά τους και δύο στην Εύβοια. Παρακάτω ακολουθεί η ιστορία του Φάρου της Κακής Κεφαλής στην Χαλκίδα
Ο φάρος Κακής Κεφαλής βρίσκεται στο ΒΑ όριο της ομώνυμης άκρης στον Ευβοϊκό κόλπο, εντός του οικιστικού ιστού της πόλης της Χαλκίδας. Η χερσόνησος ονομάζεται Κακοκεφαλή γιατί κατά τα χρόνια της Τουρκοκρατίας εκεί ήταν στημένες οι αγχόνες που κρεμούσαν τους Χριστιανούς.
Ο φάρος κατασκευάστηκε το 1886 και αρχικά λειτούργησε με πηγή ενέργειας το πετρέλαιο με χαρακτηριστικό σταθερό ερυθρό και φωτοβολία 15 ναυτικά μίλια. Αποτελείται από πέτρινο κτήριο με τέσσερα δωμάτια, τουαλέτα, κουζίνα και τετράγωνο πύργο συνεχόμενο της οικίας των φαροφυλάκων. Το ύψος του πύργου είναι 10,9 μέτρα και το εστιακό του ύψος είναι 21 μέτρα. Η πρόσβαση στον πύργο γίνεται με κυκλική σκάλα από λαξευτές ολόσωμες βαθμίδες στηριζόμενες σε κεντρικό άξονα.
Το οίκημα συνολικού εμβαδού 130 τ.μ. συνεχίζει να φιλοξενεί τον φαροφύλακα, αφού ο φάρος της Κακοκεφαλής είναι από τους ελάχιστους επανδρωμένους φάρους του Ελληνικού Φαρικού Δικτύου. Πλησίον του φάρου, υπάρχει μεταγενέστερο κτήριο συνολικής επιφάνειας 35 τ.μ. αποτελούμενο από υπνοδωμάτιο, κουζίνα, και τουαλέτα που χρησιμοποιείται κυρίως ως παραθεριστική οικία για στελέχη του Πολεμικού Ναυτικού.
Το συγκρότημα συμπληρώνει μία μικρή αποθήκη με εργαλεία και ανταλλακτικά για το φάρο. Ο φάρος παρέμεινε σβηστός κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και επαναλειτούργησε το 1945. Το 1975 τα μηχανήματα πετρελαίου αντικαταστάθηκαν και άρχισε να λειτουργεί ως επιτηρούμενος ηλεκτρικός, ενώ το 1980 αυτοματοποιήθηκε πλήρως.
Σήμερα έχει φωτοβολία 12 ναυτικά μίλια με χαρακτηριστικό δύο λευκές αναλαμπές ανά 18 δευτερόλεπτα. Το ακρωτήρι όπου βρίσκεται έχει διαμορφωθεί σε πάρκο που ονομάζεται Πάρκο Υποσμηναγού Δημητρίου Στρατάκια, προς τιμής του υποσμηναγού που σκοτώθηκε το βράδυ της 30ης Σεπτεμβρίου 1997 στη θαλάσσια περιοχή της νήσου Σκύρου, κατά τη πτώση του μαχητικού αεροσκάφους Mirage 2000.
Πηγή: Νικόλας Καρατζάς Αρχαιολόγος - Ιστορικός - Συγγραφέας - Αρθρογράφος
