Στην συμπρωτεύουσα ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Σκοπέλου κ. Νικόδημος μετά από πρόσκληση του Χαλκιδέου Παναγιωτάτου Μητροπολίτου Θεσσαλονίκης κ. Φιλοθέου

Τον Άγιο Γρηγόριο τον Παλαμά εόρτασαν το διήμερο 30-31 Μαρτίου στον ομώνυμο Ιερό Ναό του στη Θεσσαλονίκη. Κατά τον εσπερινό της εορτής χοροστάτησε ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Σκοπέλου κ. Νικόδημος, ο οποίος και κήρυξε τον θείο Λόγο, ομιλώντας εμπνευσμένα περί της προσωπικότητος του Αγίου και της ζωής του Αγίου.

Ανέφερε ότι ο άγιος Γρηγόριος υπήρξε σπάνιο παράδειγμα ταχείας και επισήμου αγιοποιήσεως και ο μεγαλύτερος δογματικός θεολόγος του 14ου αιώνος αλλά μέχρι και σήμερα. Ταυτόχρονα, τόνισε την ακριβή οριοθέτηση της Ορθοδόξου Πίστεως, που κατέδειξε ο Άγιος «λόγοις τε και συγγράμμασι» και αναφέρθηκε στην σχοινοβασία της πνευματικής ζωής, σύμφωνα και με την ρήση του Αγίου «το ορθοδοξείν εστί το αεί σχοινοβατείν».

Υπογράμμισε δε το γεγονός, ότι ο άνθρωπος είναι το μόνο πλάσμα που υπερβαίνει τον εαυτό του ανοίγοντας την ύπαρξη του στο Θεό και βαδίζοντας προς την αγιότητα και ολοκλήρωσε λέγοντας πως ακριβώς για τον λόγο αυτό η Χριστιανική ζωή χρειάζεται αγώνα, δεν είναι ειρηνική και γραμμική, ενώ πνευματικός αγώνας σημαίνει να κοιτάξουμε με ειλικρίνεια τα πάθη που μας αλυσοδένουν και να τα αρνηθούμε, ώστε να βαδίσουμε προς τις αρετές που μπορούν να ανθίσουν σε εμάς φέρνοντας την άνοιξη του πνεύματος στην ζωή μας.

Το εορταστικό διήμερο κατεκλείσθη με την τέλεση, το απόγευμα της Κυριακής, της ακολουθίας του κατανυκτικού Εσπερινού, στον Προσκυνηματικό Ιερό Ναό του Αγίου Δημητρίου – Πολιούχου όπου χοροστάτησε ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Σκοπέλου κ. Νικόδημος, ο οποίος και στη συνέχεια απηύθυνε λόγους οικοδομής στο πολυπληθές εκκλησίασμα, υπό τον γενικότερο τίτλο «Μεγάλη Τεσσαρακοστή, μεγάλη χαρά». Με λόγο εναργή, κατέδειξε ευφυώς την δυνατότητα αίσθησης αυθεντικής χαράς μέσα από την βίωση του «χαροποιού πένθους» της Μεγάλης Τεσσαρακοστής και του Μυστηρίου του Σταυρού, μέσα από την διαδικασία της μετάνοιας, της ανανέωσης των υποσχέσεων του Μυστηρίου του Βαπτίσματος και κυρίως μέσω της καλλιέργειας προσωπικής, βιωματικής σχέσης αγάπης με το Πρόσωπο του Χριστού.