Με εκκλησιαστική τάξη και λαμπρότητα και αθρόα συμμετοχή του φιλοχρίστου Λαού της Χαλκίδος, εορτάσθηκε η σύναξη του τιμίου Προδρόμου και Βαπτιστού Ιωάννου στην ομώνυμη Ενορία της Χαλκίδος, κατά το διήμερο 6 και 7 Ιανουαρίου 2025.
Το εσπέρας της παραμονής, ο Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας, Μητροπολίτης Χαλκίδος κ. Χρυσόστομος χοροστάτησε στον πανηγυρικό Εσπερινό, πλαισιούμενος από Κληρικούς της Αρχιερατικής Περιφερείας Χαλκίδος, με επικεφαλής τον ιεροκήρυκα της Ιεράς Μητροπόλεως και Αρχιγραμματέα της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος αρχιμ. Ιωάννη Καραμούζη, ο οποίος κήρυξε τον θείο λόγο.
Το πρωί της κυριώνυμης ημέρας, ο Σεβασμιώτατος κ. Χρυσόστομος χοροστάτησε στον Όρθρο, προέστη στη Θεία Λειτουργία, κατά την οποία τέλεσε την εις Πρεσβύτερον Χειροτονία του Διακ. Βασιλείου Πολυκαρπίδη, ο οποίος πρόκειται να αναλάβει καθήκοντα στην πανηγυρίζουσα Ενορία, μαζί με τον ιερατικώς προϊστάμενο αρχιμ. Νικόλαο Πριμηκύριο και τον Πρόεδρο του Εκκλησιαστικού Συμβουλίου οικον. Αναστάσιο Χρήστου.
Στον χειροτονητήριο λόγο του, ο π. Βασίλειος έκλεισε με την ιερατική προσευχή από το βιβλίο του αρχιμ. Lev Gillet (+1980) «Γίνε Ιερεύς μου», το οποίο του δώρισε ο πατέρας του πρωτοπρεσβ. Γεώργιος Πολυκαρπίδης, «Κύριε Ιησού, καθιερώνω ξανά τον εαυτό μου σε Σένα, ή μάλλον σε παρακαλώ να με καθιερώσεις ξανά σαν ιερέα σου, διαγράφοντας τις προηγούμενες απιστίες και προδοσίες μου. Αν είμαι μέχρι τώρα καθιερωμένος σε σένα, αλλοίμονο, η καθιέρωσή μου συχνά ήταν ψεύτικη σαν του Ιούδα ή του Ανανία και της γυναίκας του, ατελής και αδύνατη σαν του Πέτρου πριν την Ανάσταση. Καθιέρωσέ με στο Γολγοθά, από το ύψος του σταυρού Σου, όπως καθιέρωσες τον Ιωάννη.
Εμπιστεύσου με όπως τον Ιωάννη στη Μητέρα σου. Δώσ’ μου τη Χάρι να την πάρω στο σπίτι μου, μαζί μου, μέσα μου γιατί είναι η εγγύησης της αληθινής καθιερώσεως και της παρουσίας σου. Κάνε με ικανό να φέρω την παρουσία σου στους ανθρώπους. Σου εμπιστεύομαι το σώμα μου και την ψυχή μου. Δεν θέλω να κρατήσω τίποτα, που να μην σου ανήκει και να μη βρίσκεται σε συμφωνία μαζί σου, Κύριε. Κάνε να ακούσω ξανά αυτόν τον λόγο που έκρινε ή θα κρίνει τη ζωή μου: «Γίνε ιερεύς μου». Κύριε, κάνε από μένα, πραγματικά τον ιερέα σου. Αμήν».
Αμέσως μετά, στον νουθετήριο λόγο του, ο Σεβασμιώτατος εξήγησε στον νέο Πρεσβύτερο, στους συλλειτουργούς Κληρικούς και στους συμμετέχοντες πιστούς, την διακονία του Ιερέως, όπως αυτή υποδειγματίζεται από τον άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο. Δηλαδή, με ταπείνωση, φόβο και τρόμο να αγγίζει τον Χριστό και σ’ Αυτόν να οδηγεί τους ανθρώπους, χωρίς να υποκύπτει στη σύγχυση του κόσμου, που αντιλαμβάνεται το πρόσωπο του Ιερέως ως πρόσωπο του Χριστού, όπως εσφαλμένα νόμιζαν ότι συμβαίνει με τον Πρόδρομο.
Οι χριστιανοί αναφώνησαν το «Άξιος!» επικυρώνοντας το τελεσθέν μυστήριο και κατόπιν προσήλθαν στο Κοινό Ποτήριο.
Λίγο πριν την απόλυση, ο Σεβασμιώτατος απένειμε επαίνους στους μαθητές του Κατηχητικού Σχολείου της Ενορίας Ευαγγελία Μπαζίγου, Φίλιππο Αντωνίου και Αντωνία Μπαζίγου, οι οποίοι διακρίθηκαν στον διαγωνισμό ζωγραφικής, που διοργάνωσε, το περασμένο έτος, η Ιερά Μητρόπολη Χαλκίδος με την ευκαιρία συμπληρώσεως εκατό ετών από την έλευση του ιερού σκηνώματος του Οσίου Ιωάννου του Ρώσσου στην Εύβοια, ενώ, κλείνοντας ευχήθηκε πατρικά σε όσες και όσους εορτάζουν.
