Δεν υποχρεούται να επιστρέψει το αστρονομικό ποσό των 110.358 ευρώ, το οποίο του είχε καταβληθεί αχρεωστήτως από τον ΕΦΚΑ.
Σε μια απόφαση μείζονος σημασίας, που αναμένεται να αλλάξει τα δεδομένα στις σχέσεις ασφαλισμένων και κράτους, προχώρησε η ελληνική Δικαιοσύνη. Το Διοικητικό Πρωτοδικείο Αλεξανδρούπολης δικαίωσε σε πρώτο βαθμό συνταξιούχο, κρίνοντας ότι δεν υποχρεούται να επιστρέψει το αστρονομικό ποσό των 110.358 ευρώ, το οποίο του είχε καταβληθεί αχρεωστήτως από τον ΕΦΚΑ.
Η συγκεκριμένη ετυμηγορία θεωρείται «πιλότος» για χιλιάδες παρόμοιες περιπτώσεις, καθώς θέτει το δικαίωμα στον βιοπορισμό πάνω από τις εισπρακτικές απαιτήσεις του ασφαλιστικού φορέα.
Σύμφωνα με το σκεπτικό της απόφασης, η οποία ήρθε στο φως μέσω του ΕΝΥΠΕΚΚ, το δικαστήριο εστίασε στις δραματικές επιπτώσεις που θα είχε η αναζήτηση των χρημάτων στην καθημερινότητα του συνταξιούχου. Οι δικαστές έκριναν ότι η υποχρέωση επιστροφής ενός τόσο μεγάλου ποσού θα προκαλούσε απρόβλεπτες και δυσμενείς συνέπειες, θέτοντας σε άμεσο κίνδυνο την επιβίωση του ασφαλισμένου.
Σημειώνεται ότι το δικαστήριο δεν περιορίστηκε στην έννοια της «αξιοπρεπούς διαβίωσης», αλλά προχώρησε ένα βήμα παραπέρα, υπογραμμίζοντας ότι η επιστροφή των χρημάτων θα οδηγούσε σε πλήρη αδυναμία βιοπορισμού, γεγονός που καθιστά την απαίτηση του ΕΦΚΑ νομικά και ηθικά μη αποδεκτή στη συγκεκριμένη περίπτωση.
Η απόφαση αυτή δεν αφορά μόνο το συγκεκριμένο περιστατικό, αλλά εκτιμάται ότι δημιουργεί ένα ισχυρό νομικό προπύργιο για ευρύτερες κατηγορίες ασφαλισμένων. Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στο φλέγον ζήτημα των συντάξεων χηρείας.
Σε μια περίοδο που οι περικοπές βρίσκονται στην ημερήσια διάταξη, υπάρχει έντονος φόβος ότι ο ΕΦΚΑ ενδέχεται να αναζητήσει αναδρομικά ποσά από δικαιούχους, χαρακτηρίζοντάς τα ως «αχρεωστήτως εισπραχθέντα». Η απόφαση της Αλεξανδρούπολης προσφέρει πλέον ένα δικαστικό προηγούμενο, βάσει του οποίου οι ασφαλισμένοι μπορούν να αμυνθούν, εφόσον αποδείξουν ότι η επιστροφή των χρημάτων θα κλόνιζε συθέμελα τα οικονομικά τους θεμέλια.
Η εξέλιξη αυτή στέλνει ένα σαφές μήνυμα προς τη διοίκηση του ΕΦΚΑ, η οποία συχνά προχωρά σε καταλογισμούς ποσών που καταβλήθηκαν από δικά της λάθη, χωρίς να εξετάζει την κοινωνική διάσταση του προβλήματος. Πλέον, η αρχή της χρηστής διοίκησης και η προστασία της επιβίωσης του πολίτη φαίνεται να αποκτούν μεγαλύτερο βάρος στις δικαστικές αίθουσες, βάζοντας «φρένο» στην αυτόματη επιστροφή χρημάτων που εισπράχθηκαν καλή τη πίστει.
