Ηταν μια φορά και ένα καιρό, ένα παιδί που ξεκίνησε με όνειρα να τρουπώσει σε μια δημόσια υπηρεσία και να ανελιχθεί . Ωραίο και φυσικό για οποιονδήποτε άνθρωπο διότι αυτό είναι το ζητούμενο. Η εξελικτική πορεία . Οι κακιές φήμες λένε ότι δεν ήταν και ο καλύτερος μαθητής και την δεκαετία του 90 όπου μεσουρανούσε η ταινία “ρόδα, τσάντα και κοπάνα” κατάφερε και μπήκε σε αυτή την δημόσια υπηρεσία γράφοντας 1. Όχι δεν είναι ορθογραφικό λάθος.

Συμβολικό προφανώς διότι ήθελε να είναι πρώτος έστω στους πρώτους των πρώτων στο δρόμο προς την κορυφή της εξουσίας.
Τελος πάντως ουτε ο πρώτος ήταν, ούτε ο τελευταίος. Άλλωστε σημασία έχει τι κάνεις μετά . Η πορεία ζωής του κινήθηκε σε διακευκαμένη ζώνη σχεδόν καθημερινά, κυριολεκτικά και μεταφορικά γεγονός που παραπέμπει σε MEGA φωτιές.

Πάντα όμως είχε τρόπο και χωνόταν. Τσου τσούκου άρχισε και ανέβαινε στην κρατική υπηρεσία.

Οι κακιές γλώσσες λένε ότι ήταν ο πιο καλός ο μαθητής όχι του Ζαμπέτα αλλά του Μακιαβέλι. Ο σκοπός αγιάζει τα μέσα. Ενίοτε και τα έξω. ¨οπου πέρναγε άφηνε το στίγμα του θετικό ή αρνητικό. Οι ίδιες οι γλώσσες οι κακιές λένε οτι υπήρξε θύμα επίθεσης από συνάδελφό του μέσα σε οίκημα κρατικό, αλλά δεν έβγαλε κιχ γιατί είχε βρεγμένη την φωλιά του. Αλλά είπαμε φήμες και κακιές γλώσσες…
Ακολουθούσε σταθερά την τακτική με λένε “ρίζο και οπως θέλω τα γυρίζω”
Ναι σε όλα, αρκεί να ανεβαίνει. Θα μου πείτε είναι ο πρώτος ή ο τελευταίος; Όχι αλλά τελευταίως έχει ανησυχήσει, μετά το ξεσάλωμα στο οποίο θα αναφερθούμε ακροθιγώς προς το παρόν .
Πριν λίγες ημέρες έγινε σύσκεψη κλειστή, αλλά ουδέν κρυπτόν υπό του evia online όπου παρουσιάζεται “γυμνή” η αλήθεια . Ο αριθμός των συμμετεχόντων αντιστοιχούσε στο είμαστε δυο είμαστε τρείς αλλά όχι στο επαναστατικό χίλιοι δεκατρείς (καθότι συριζοφέρνει αν και υπηρετεί όλες τις εξουσίες.) σε παραθαλάσσια δήμο της Εύβοιας.
Επανέρχομαι. Ο ηρωάς μας ανελίχθηκε πάντως σε αξιώματα και οικονομικά και μπράβο του. Πλέον είναι Χάρμα Οφθαλμών κυριολεκτικώς . Όποιος τον βλέπει τον χαιρετάει γιατί δεν μπορεί να κάνει αλλιώς .
Όμως το μοναδικό προβλέψιμο στην ζωή, είναι το απρόβλεπτο. Εκεί που τα είχε στρώσει -έτσι νόμιζε- όλα, ξεστρώθηκαν κάτι παλιά κιτάπια και τα χαρμόσυνα έγιναν ζοφερά. Οι πλουμιστές- λόγω βασιλιά και ομιλώντας παραβολικά- στολές σκοτείνιασαν .
Τι ειναι αυτό που πανικόβαλε τον μέχρι πριν λίγο καιρό ατάραχο βασιλιά στον τομέα του;
Α) Μήπως μια απώλεια με δημόσιο πρόσημο που στοιχειώνει ακόμα ;
Β) Μήπως εταιρίες που έμειναν ακάλυπτες;
Γ) Μήπως αυτοκίνητα, που πλέον δεν είναι χάρμα οφθαλμών;
Δ) Μήπως κάτι άλλο πιο μεγάλο;
Ε) Μήπως όλα μαζί;
ΣΤ) και φαρμακερό,
Η μήπως το γεγονός, ότι πλέον μάτια από την Αθήνα σκανάρουν και ξεψαχνίζουν το χθες ετών , το σήμερα και ξετινάζουν κυριολεκτικά τα έργα και τις ημέρες του αλλά και της παρέας…
Για το αύριο δεν ξέρω. Διότι δεν είμαι χειρομάντης.

Θα έρθει άραγε σύντομα ή στο μέλλον -άμεσο ή μεσοπρόθεσμο- η απάντηση που θα έχει θετικό πρόσημα στο ερώτημα:
Ο Βασιλιάς είναι Γυμνός;
Π.Μ.