Το πρώτο Σαββατοκύριακο του Αυγούστου, 1 και 2 του μηνός, ο Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας, Μητροπολίτης Χαλκίδος κ. Χρυσόστομος, συνοδευόμενος από τον Θεοφιλέστατο Επίσκοπο Σκοπέλου κ. Νικόδημο, επισκέφθηκε τη Βόρειο Εύβοια.
Συγκεκριμένα, το Σάββατο 1 Αυγούστου, μνήμη της προόδου του τιμίου και ζωοποιού Σταυρού, ο Σεβασμιώτατος κ. Χρυσόστομος επισκέφθηκε την Ι. Μονή αγ. Νικολάου Γαλατάκη Λίμνης και στον κοιμητηριακό Ι. Ναό της Μονής, τον τιμώμενο επ’ ονόματι του οσίου Θεοδοσίου του νέου, χοροστάτησε στον Όρθρο, προέστη στη θεία Λειτουργία και κήρυξε τον θείο λόγο, ενώ λίγο πριν την απόλυση τέλεσε, από κοινού με τον Θεοφιλέστατο κ. Νικόδημο, το τεσσαρακονθήμερο μνημόσυνο της μακαριστής μοναχής Πελαγίας.
Την Κυριακή 2 Αυγούστου, στον Ενοριακό Ι. Ναό Κοιμήσεως Θεοτόκου Ιστιαίας, ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Σκοπέλου κ. Νικόδημος χοροστάτησε κατά τον Όρθρο, ενώ στο Αρχιερατικό Συλλείτουργο προέστη ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Χαλκίδος κ. Χρυσόστομος, ο οποίος κήρυξε τον θείο λόγο, αναπτύσσοντας ερμηνευτικά την αναγνωσθείσα περικοπή από την πρώτη προς Κορινθίους επιστολή του αγ. αποστόλου Παύλου (γ΄, 9-17).
Μετά την απόλυση, οι Αρχιερείς, συμπαραστατούμενοι από τους Ιερείς της Ιστιαίας τέλεσαν το τεσσαρακονθήμερο μνημόσυνο του μακαριστού εφημερίου της Ενορίας Κοιμ. Θεοτόκου Ιστιαίας, πρωτοπρεσβ. Νικολάου Δεληγιάννη.
Λίγο πριν την αναχώρησή του από την Ιστιαία, ο Σεβασμιώτατος επισκέφθηκε τον ανασκαφικό χώρο στο ανατολικό τμήμα της πόλεως, πλησίον του ποταμού «Ξηριά», όπου αποκαλύφθηκε βυζαντινός μονόχωρος ναΐσκος, χρονολογούμενος στα τέλη του 12ου – αρχές του 13ου αιώνος. Εκ του μνημείου σώζονται το κατώτερο τμήμα της τοιχοποιίας, η σχεδόν ακέραιη Αγία Τράπεζα, ως και σπαράγματα τοιχογραφικού διακόσμου. Η αποκάλυψη του ναΐσκου αποτελεί γεγονός εξαιρετικής σημασίας, καθόσον ουδεμία μαρτυρία υπήρχε μέχρι σήμερα περί της υπάρξεώς του στη συγκεκριμένη θέση της Ιστιαίας. Ο ναΐσκος απέχει μόλις 150 μέτρα από τον Ιερό Ναό του αγίου Νικολάου -το μέχρι σήμερα παλαιότερο γνωστό βυζαντινό μνημείο της Ιστιαίας φέρον τοιχογραφίες του 14ου αιώνος- αναδεικνυόμενος πλέον ως το παλαιότερο γνωστό βυζαντινό μνημείο της πόλεως, η αποκάλυψη του οποίου εμπλουτίζει σημαντικά τις γνώσεις μας γύρω από την εκκλησιαστική ιστορία και την πνευματική παράδοση της Ιστιαίας.
