Του Παναγιώτη Μουσσά-Μέλους της ΕΣΗΕΑ
Το Προκόπι στην Β. Εύβοια είναι παγκοσμίως γνωστό για τον θαυματουργό Άγιό του.
Τον Όσιο Ιωάννη τον Ρώσσο που προστατεύει και τον τόπο που διάλεξε να παραμείνει, μετά από τον διωγμό των Ελλήνων της Μικράς Ασίας.
Όπως έκανε σαν σήμερα, πριν από 5 χρόνια, μην αφήνοντας να καεί το χωριό.
(Το κείμενο είναι γραμμένο την Πέμπτη 6 Αυγούστου όπου ανέβηκα και προσκύνησα και εγώ στην Χάρη του για το θαύμα του )
Ενώ τίποτα δεν προμήνυε βροχή, έβρεξε μετά την λιτανεία που έγινε από τους κατοίκους και στην οποία συμμετείχαν και οι εθελοντές του Προκοπίου. Όπως και φέτος.
Τα νέα παιδιά της Εθελοντικής Ομάδας Προκοπίου, τον ελεύθερο χρόνο που τους απομένει από την εργασία τους, τον επενδύουν, γιατί όπως μου είπαν δεν ξοδεύουν τον χρόνο, όταν αφορά προσφορά στον τόπο στον συνάνθρωπο, ανεξαρτήτως καιρικών συνθηκών.
Είναι παντός καιρού και τρόπου για την επίλυση των προβλημάτων που ανακύπτουν. Ταυτόχρονα σπεύδουν πρώτα στο Άγιο αφού πάρουν την ευλογία του και συνδράμουν στον καλλωπισμό και στην καθαριότητα του περιβάλλοντα χώρου, για τις μυριάδες πιστών Ορθοδόξων, από τα πέρατα της οικουμένης.
Θα μπορούσα να γράψω δεκάδες ακόμα σειρές για την προσφορά τους για ανθρώπους που βοήθησαν να βρεθούν. Για την παρέμβασή τους στην κατάσβεση πυρκαγιών.
Για την ανεκτίμητη βοήθειά τους σε τροχαία ατυχήματα. Για το άνοιγμα δρόμων από πεύκα που είχαν πέσει και εμπόδιζαν την κυκλοφορία.
Τους επισκέφτηκα στην είσοδο του Προκοπίου όπου έχουν την βάση τους, τα εργαλεία τους και τα αυτοκίνητα τους έτοιμοι να σπεύσουν όπου παραστεί ανάγκη.
Εκ του αποτελέσματος έχω να πω, εγώ που ως γνωστόν δύσκολα απονείμω εύσημα, ότι τα στελέχη της ομάδας τιμούν στην πράξη την λέξη και το νόημα ΑΛΤΡΟΥΪΣΜΟΣ, έχοντας ταυτόχρονα, Σεμνότητα που συνδυάζεται με την Αποτελεσματικότητα.
Όμως δίνω τον λόγο, στον επικεφαλής της εθελοντικής ομάδας Δημήτρη Βετσονούρη, που τον συνάντησα μαζί με την αεικίνητη αντιδήμαρχο, Ευμορφία Πασχαλίδου.
