Στη Βόρεια Εύβοια δημιουργήθηκε ένα νέο οικοσύστημα με 14 λίμνες στις εγκαταλελειμμένες εκτάσεις των παλαιών μεταλλείων λευκόλιθου μεταξύ Μαντουδίου και Προκοπίου.
Η μεταλλευτική δραστηριότητα στην περιοχή, η οποία ξεκίνησε στα τέλη του 19ου αιώνα, σταμάτησε οριστικά το 2001 λόγω εξάντλησης των κοιτασμάτων.
Οι λίμνες σχηματίστηκαν φυσικά σε βάθη 70 έως 80 μέτρων, εκεί όπου η εξόρυξη συναντούσε τον υδροφόρο ορίζοντα και σταματούσε η μεταλλοφορία.
Το νέο οικοσύστημα καλύπτει περίπου 1.000 στρέμματα και φιλοξενεί πλέον πλούσια βλάστηση, παρυδάτια πανίδα, χελώνες και διάφορα είδη ψαριών.
Η πρόσβαση στις Λίμνες Μεταλλείων από την Αθήνα πραγματοποιείται οδικώς μέσω Χαλκίδας και Μαντουδίου σε χρονικό διάστημα περίπου δύο ωρών.
Στη Βόρεια Εύβοια η φύση κάλυψε το κενό που άφησε η ανθρώπινη δράση, δημιουργώντας ένα ξεχωριστό οικοσύστημα. Οι Λίμνες Μεταλλείων δημιουργήθηκαν μετά την παύση της μεταλλευτικής δραστηριότητας στην ευρύτερη περιοχή του Μαντουδίου και του Προκοπίου, κυρίως κατά τα τέλη του 19ου και τις αρχές του 20ού αιώνα.
Γύρω στα τέλη του 19ου αιώνα η περιοχή γνώρισε κατακόρυφη οικονομική ανάπτυξη λόγω της εξόρυξης και επεξεργασίας λευκόλιθου (ανθρακικό ορυκτό του μαγνησίου). Μετά από μακρά κερδοφορία, ωστόσο, η βιομηχανία που έδρευε εκεί, όντας επί σειρά ετών η μεγαλύτερη του ιδιωτικού τομέα της χώρας μας, κατέστη προβληματική (1984). Κάποιες προσπάθειες ανάκαμψης απέτυχαν, λόγω (κυρίως) της αδυναμίας εντοπισμού νέων κοιτασμάτων, με αποτέλεσμα να μπει οριστικό λουκέτο το 2001.
Παρότι η εξορυκτική δραστηριότητα θα επανεκκινούσε αργότερα σε πιο περιορισμένη κλίμακα, τα εξαντλημένα παλιά μεταλλεία εγκαταλείφθηκαν, αφήνοντας πίσω μια ορεινή έκταση (περίπου) 10.000 στρεμμάτων, που έμοιαζε πια με τοπίο στο Φεγγάρι, γεμάτο με «κρατήρες». Εκεί λοιπόν, με τον καιρό, επέστρεψε η βλάστηση, ενώ διαμορφώθηκαν και έλη, όπως και 14 λίμνες διαφόρων μεγεθών, οι οποίες άρχισαν στη συνέχεια να προσελκύουν πλούσια παρυδάτιδα πανίδα.
Ως αποτέλεσμα, δημιουργήθηκε –με εντελώς φυσικές διεργασίες– ένα καινούριο οικοσύστημα, το οποίο άλλαξε άρδην και τη φυσιογνωμία του γύρω ορεινού τοπίου: χαρακτηριστικά, αρκετοί από όσους έχουν ανακαλύψει την τοποθεσία, λένε ότι θυμίζει κάτι από Άλπεις (τηρουμένων όλων των αναλογιών, ασφαλώς). Πλέον επικρατούν πικροδάφνες, άγρια καλάμια, πεύκα και πλατάνια, ενώ στα νερά (ή γύρω από αυτά) ζουν πολλά είδη πουλιών, χελώνες και διάφορα ψάρια. Οι περισσότερες από τις λίμνες φτάνουν σε βάθος 70 με 80 μέτρων, κάτι διόλου τυχαίο, αφού εκεί σταματούσε συνήθως η μεταλλοφορία και εμφανιζόταν υδροφόρος ορίζοντας, οπότε η εξόρυξη αναγκαστικά σταματούσε.
Πώς θα πάτε στις Λίμνες Μεταλλείων
Ξεκινώντας από την Αθήνα, θα φτάσετε στις Λίμνες Μεταλλείων μέσα σε μόλις 2 ώρες, οδικώς. Αφού περάσετε στην Εύβοια και βρεθείτε στη Χαλκίδα, θα πρέπει να κατευθυνθείτε προς τα βόρεια, στοχεύοντας στο Μαντούδι, στο οποίο θα προσεγγίσετε διανύοντας μια απόσταση 58 χιλιομέτρων.
Η περιοχή των λιμνών καλύπτει περίπου 1.000 στρέμματα από την έκταση των παλιών μεταλλείων, με τους υδάτινους όγκους να κατατάσσονται σε δύο διαφορετικά συμπλέγματα. Ένα τμήμα, δηλαδή, βρίσκεται ανάμεσα στο Μαντούδι και στο χωριό Προκόπι, στη θέση που είναι γνωστή ως «Παρασκευόρεμα». Και ένα δεύτερο τμήμα εντοπίζεται στις πλαγιές του βουνού Καντήλι, ανάμεσα στη Δαφνώνα, στο Τρούπι, στο Κάκαβο, στο Σπαθάρι και στα Καλύβια.
Protothema.gr
