Αποστομωτική και εμπεριστατωμένη ανακοίνωση εξέδωσε ο Δήμος Σκύρου για την πρωτοφανή αθλιότητα ενός και μόνου πυροσβέστη, προερχόμενου από την Καρδίτσα με την οποία απαντά στην ανάρτησή του, για τις συνθήκες παραμονής στο Νησί, τις ημέρες της φωτιάς .
Η ανακοίνωση του Δήμου Σκύρου
ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ
Με αφορμή ερωτήσεις δημοσιογράφων σχετικά με ανάρτηση πυροσβέστη, η οποία αναπαράχθηκε χωρίς διασταύρωση, από διάφορα μέσα και αποδίδει στον Δήμο Σκύρου αδιαφορία για τις συνθήκες φιλοξενίας των πυροσβεστικών δυνάμεων κατά τη μεγάλη πυρκαγιά του Δεκαπενταύγουστου, οφείλουμε να παραθέσουμε τα πραγματικά γεγονότα.
Πρώτα απ’ όλα, δεν πρόκειται να ωραιοποιήσουμε τίποτα!
Οι συνθήκες στο Κλειστό Γυμναστήριο δεν ήταν ξενοδοχειακές!
Ήταν συνθήκες έκτακτης φιλοξενίας σε ένα δημοτικό γυμναστήριο κατασκευασμένο πριν πολλές δεκαετίες, το οποίο δεν σχεδιάστηκε ως χώρος διαμονής και για το οποίο ο Δήμος εχει υποβάλλει στο ΕΣΠΑ της Περιφέρειας τη συνολική τεχνική και ενεργειακή αναβάθμιση του, μετά την απένταξη του σχετικού έργου το 2023.
Η φωτιά ξέσπασε αιφνιδιαστικά ανήμερα τον Δεκαπενταύγουστο, όταν η Σκύρος βρισκόταν στην κορύφωση της τουριστικής περιόδου, με ελάχιστη έως μηδενική διαθεσιμότητα καταλυμάτων!
Μέσα σε λίγες ώρες έπρεπε να υποστηριχθούν μεγάλες πυροσβεστικές δυνάμεις που έφθαναν στο νησί, ενώ το μεγαλύτερο μέρος των διαθέσιμων ανθρώπων και μέσων βρισκόταν ήδη στο μέτωπο της φωτιάς!
Το πρώτο βράδυ ενημερωθήκαμε ότι στο Κλειστό Γυμναστήριο που ανοίξαμε ελλείψει άλλων καταλυμάτων θα αναπαύονταν εως 15 πυροσβέστες, καθώς οι υπόλοιπες δυνάμεις επιχειρούσαν και θα εναλλάσσονταν στις βάρδιες!
Ο Δήμος δεν διέθετε κρεβάτια, γιατί πολύ απλά το Κλειστό Γυμναστήριο είναι γυμναστήριο και όχι ξενώνας.
Υπήρχαν διαθέσιμα στρώματα γυμναστικής, τα οποία ανήκουν σε σύλλογο, και την επόμενη ημέρα ζητήθηκε η συνδρομή της 135 Σμηναρχίας Μάχης, η οποία, παρά τη δική της πλήρη κινητοποίηση στη μάχη της πυρκαγιάς, διέθεσε όσα ράντζα μπορούσε!
Ταυτόχρονα, στον χώρο λειτουργούσαν έξι κλιματιστικές μονάδες τύπου ντουλάπας, οι οποίες είχαν τοποθετηθεί πρόσφατα μέσω δωρεάς, εξασφαλίζοντας συνθήκες δροσιάς στον χώρο ανάπαυσης.
Σε ό,τι αφορά τους χώρους υγιεινής, επειδή στην επίμαχη ανάρτηση αναφέρεται ότι υπήρχε «ένα ντουζ και αυτό χαλασμένο με κρύο και μόνο νερό και δύο τουαλέτες», τα πραγματικά δεδομένα είναι συγκεκριμένα.
Το Κλειστό Γυμναστήριο διαθέτει τέσσερις θέσεις ντους, κατανεμημένες στους δύο χώρους υγιεινής του.
Η φωτογραφία που συνοδευε την επίμαχη ανάρτηση απεικονίζει μόνο τον έναν από τους δύο χώρους και μέρος των διαθέσιμων εγκαταστάσεων, με αποτέλεσμα να μην αποτυπώνεται η συνολική πραγματική εικόνα των χώρων υγιεινής του γυμναστηρίου.
Συνολικά, στους δύο χώρους υγιεινής υπήρχαν τέσσερις θέσεις ντους, δύο λεκάνες τουαλέτας, δύο ουρητήρες και 2 νιπτήρες.
Πράγματι, δεν υπήρχε ζεστό νερό!
Αυτό όμως δεν αποκρύφθηκε ποτέ.
Το βράδυ του Δεκαπενταύγουστου, πριν εγκατασταθούν οι πυροσβέστες, ο Αντιδήμαρχος Τεχνικών Υπηρεσιών Ιπποκράτης Κωστής είχε ενημερώσει τους υπευθύνους της Πυροσβεστικής ότι ο χώρος ήταν διαθέσιμος, αλλά δεν υπήρχε ζεστό νερό.
Η απάντηση που έλαβε ήταν ότι, λόγω καλοκαιριού και των συνθηκών, αυτό δεν αποτελούσε πρόβλημα.
Κυρίως όμως δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα ο ισχυρισμός ότι έγιναν τηλεφωνήματα και «δεν ανταποκρίθηκε κανένας από τον Δήμο»!
Την Κυριακή 16 Αυγούστου, περίπου στις 18:00, ο Δήμαρχος δέχθηκε τηλεφώνημα από συνδικαλιστικό εκπρόσωπο της Πυροσβεστικής, ο οποίος του μετέφερε παράπονο που είχε δεχθεί σχετικά με τις ντουζιέρες και τους χώρους υγιεινής, ενημερώνοντάς τον παράλληλα ότι πιθανά επρόκειτο να ακολουθήσουν σχετικές αναρτήσεις.
Ο Δήμαρχος του απάντησε ότι θα ενημερωθεί αμέσως για το τι ακριβώς συμβαίνει, προκειμένου να διερευνηθεί το ζήτημα και να δοθεί λύση, και ότι θα ακολουθήσει νέα επικοινωνία.
Αμέσως επικοινώνησε με τον Αντιδήμαρχο Τεχνικών Υπηρεσιών Ιπποκράτη Κωστή, του έδωσε τα στοιχεία επικοινωνίας του συνδικαλιστικού εκπροσώπου και του ζήτησε να επιληφθεί του θέματος .
Ο αντιδήμαρχος επικοινώνησε με το συνδικαλιστή και τον ενημέρωσε για τις ενέργειες που θα έκανε!
Παρά το γεγονός ότι ήταν Κυριακή, μέσα στο τριήμερο του Δεκαπενταύγουστου, και ενώ ολόκληρος ο μηχανισμός του Δήμου βρισκόταν σε έκτακτη κινητοποίηση, βρέθηκε το βράδυ διαθέσιμος υδραυλικός και πραγματοποιήθηκε έλεγχο στο Κλειστό Γυμναστήριο.
Οι υδραυλικοί του Δήμου εκείνες τις ώρες δεν βρίσκονταν στα σπίτια τους.
Βρίσκονταν στις δεξαμενές τού δήμου στίς δεξαμενές στο δάσος, στις γεωτρήσεις, στα δίκτυα και στα σημεία πλήρωσης των βυτιοφόρων και των πυροσβεστικών οχημάτων, προκειμένου να εξασφαλίζεται αδιάλειπτα νερό για τις επιχειρήσεις κατάσβεσης.
Από τον έλεγχο στο γυμναστήριο διαπιστώθηκε ότι οι εγκαταστάσεις των ντους ήταν λειτουργικές, αλλά απαιτούνταν η αντικατάσταση δύο «τηλεφώνων» στα ντους τα οποία ειχαν αφαιρεθεί.. Τα απαραίτητα υλικά αγοράστηκαν και αντικαταστάθηκαν το επόμενο πρωί.
Επομένως, ο ισχυρισμός ότι «από την πρώτη ημέρα πήραμε τηλέφωνα και δεν ανταποκρίθηκε κανένας από τον Δήμο» δεν ανταποκρίνεται στα πραγματικά περιστατικά.
Όταν ενημερωθήκαμε, ανταποκριθήκαμε.
Όταν μεταφέρθηκε το πρόβλημα, στάλθηκε τεχνικός.
Και οι αντικαταστάσεις εγιναν.
Αυτά είναι τα γεγονότα.
Και πρέπει να γίνει κατανοητό μέσα σε ποιες συνθήκες συνέβαιναν όλα αυτά.
Εκείνες τις ώρες ο μηχανισμός του Δήμου λειτουργούσε στα όριά του.
Αιρετοί και εργαζόμενοι βρίσκονταν επί πολλές ώρες άυπνοι στα μέτωπα και σε διαφορετικά σημεία του νησιού, προσπαθώντας να ανταποκριθούν ταυτόχρονα σε συνεχώς μεταβαλλόμενες ανάγκες.
Η πληροφόρηση ήταν πολλές φορές αποσπασματική και η μεταξύ μας επικοινωνία εξαιρετικά δύσκολη, καθώς σε μεγάλο μέρος της περιοχής όπου εξελισσόταν η πυρκαγιά το σήμα κινητής τηλεφωνίας ήταν ανύπαρκτο ή ιδιαίτερα προβληματικό.
Αιρετοί και εργαζόμενοι που βρίσκονταν σε διαφορετικά σημεία του μετώπου πολλές φορές δεν μπορούσαν ούτε μεταξύ τους να επικοινωνήσουν άμεσα.
Μέσα σε αυτή την πραγματικότητα έπρεπε να συντονίζονται, όσο ήταν δυνατόν, η ύδρευση των πυροσβεστικών οχημάτων, οι μεταφορές, η σίτιση, η διαμονή, η υποστήριξη των δυνάμεων και τα δεκάδες προβλήματα που εμφανίζονταν από στιγμή σε στιγμή.
Δεν υπήρχε η πολυτέλεια μιας κανονικής διοικητικής λειτουργίας.
Υπήρχε μία μεγάλη πυρκαγιά σε εξέλιξη και ένας μικρός δημοτικός μηχανισμός που προσπαθούσε, μέσα σε ένα πραγματικό επιχειρησιακό χάος, να δίνει λύσεις εκεί όπου κάθε στιγμή παρουσιαζόταν η μεγαλύτερη ανάγκη.
Την ίδια ώρα, το προσωπικό του Δήμου βρισκόταν στις δεξαμενές, στις γεωτρήσεις και στα δίκτυα ύδρευσης, εξασφαλίζοντας τον συνεχή ανεφοδιασμό πυροσβεστικών οχημάτων και υδροφόρων.
Άλλοι εργαζόμενοι και αιρετοί φρόντιζαν για μεταφορές, νερά, πρωινά και εκατοντάδες μερίδες φαγητού για τις δυνάμεις που επιχειρούσαν.
Και όλα αυτά έπρεπε να εξασφαλιστούν μέσα στις ιδιαίτερα δύσκολες συνθήκες του Δεκαπενταύγουστου, όταν οι επαγγελματίες του νησιού καλούνταν ταυτόχρονα να εξυπηρετήσουν τη ζήτηση μιας Σκύρου γεμάτης κόσμο και να ανταποκριθούν στις έκτακτες ανάγκες των δυνάμεων που είχαν φθάσει στο νησί.
Παράλληλα, έγινε κινητοποίηση για την εξεύρεση διαθέσιμων δωματίων και καταλυμάτων μέσω των εκπροσώπων των ξενοδόχων και των ιδιοκτητών καταλυμάτων.
Επαγγελματίες, επιχειρήσεις και απλοί πολίτες διέθεσαν δωρεάν δωμάτια, σπίτια, φαγητό, νερά και ό,τι άλλο μπορούσε ο καθένας.
Αυτή ήταν η πραγματικότητα της Σκύρου εκείνες τις ημέρες.
Ένας μικρός νησιωτικός Δήμος, στην κορύφωση του Δεκαπενταύγουστου, βρέθηκε μέσα σε λίγες ώρες να υποστηρίζει μια μεγάλη επιχείρηση δασοπυρόσβεσης και μεγάλο αριθμό ανθρώπων που έφθαναν διαδοχικά στο νησί.
Και εδώ υπάρχει ένα ευρύτερο ζήτημα που δεν μπορούμε πλέον να προσπερνάμε.
Ένας μικρός νησιωτικός Δήμος είναι εύκολος στόχος!
Είναι εύκολο κάθε έλλειψη, κάθε δυσλειτουργία και κάθε ανάγκη που ανακύπτει να καταλήγει αυτομάτως ως κατηγορία προς τον Δήμο, σαν να διαθέτει απεριόριστο προσωπικό, εγκαταστάσεις, μηχανήματα και οικονομικούς πόρους.
Η πραγματικότητα είναι διαφορετική.
Οι μικροί νησιωτικοί Δήμοι καλούνται διαρκώς να αναλαμβάνουν όλο και περισσότερες αρμοδιότητες και ευθύνες, χωρίς να τους παρέχονται τα αντίστοιχα μέσα, ο εξοπλισμός, η χρηματοδότηση και —κυρίως— το ανθρώπινο δυναμικό που απαιτείται για να τις ασκήσουν!
Ο Δήμος Σκύρου δεν διαθέτει κάποιον πολυπληθή μηχανισμό που περιμένει μια έκτακτη ανάγκη.
Διαθέτει συγκεκριμένους ανθρώπους, οι οποίοι σε τέτοιες στιγμές πρέπει να βρίσκονται ταυτόχρονα σε δεξαμενές, γεωτρήσεις, δίκτυα, οχήματα, μέτωπα, χώρους φιλοξενίας, μεταφορές αποκομιδές και όπου αλλού παρουσιάζεται ανάγκη.
Δεν μπορείς να μεταφέρεις συνεχώς την ευθύνη στον Δήμο και ταυτόχρονα να μην του δίνεις τα εργαλεία για να την ασκήσει.
Αυτό όμως δεν αποτελεί για εμάς δικαιολογία για αδράνεια.
Το αντίθετο.
Χαρακτηριστικό είναι ότι, ενώ ακόμη βρισκόμασταν μέσα στην κρίση, ο Δήμαρχος ξεκίνησε τη συγκέντρωση των αναγκαίων στοιχείων και την επικοινωνία με τις αρμόδιες υπηρεσίες για τη σύνταξη τεκμηριωμένου αιτήματος κήρυξης της Σκύρου σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης Πολιτικής Προστασίας.
Η προετοιμασία του αιτήματος απαίτησε σχεδόν μία ολόκληρη ημέρα προσωπικής εργασίας, μέσα στις ίδιες εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες, προκειμένου να είναι πλήρες, ακριβές και αναλυτικά τεκμηριωμένο.
Το αίτημα εγκρίθηκε μέσα σε περίπου 18 ώρες από την υποβολή του!
Και αυτό δεν έγινε για να αποκτήσουμε έναν ακόμη διοικητικό τίτλο.
Έγινε για να ανοίξουν δυνατότητες άμεσων παρεμβάσεων, να ενεργοποιηθούν διαδικασίες που δεν είχαν ενεργοποιηθεί σε παλαιότερα αντίστοιχα περιστατικά πυρκαγιάς και να αποκτήσει η Σκύρος περισσότερα εργαλεία για την αποκατάσταση των ζημιών, την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος και, κυρίως, για τη θωράκισή της απέναντι στα επόμενα ακραία γεγονότα.
Γιατί αυτή πρέπει να είναι η επόμενη ημέρα αυτής της πυρκαγιάς.
Όχι απλώς να αποκαταστήσουμε ό,τι κάηκε ή καταστράφηκε, αλλά να απαιτήσουμε και να δημιουργήσουμε καλύτερες υποδομές, καλύτερο σχεδιασμό, καλύτερη επιμελητειακή υποστήριξη και μεγαλύτερη ανθεκτικότητα του νησιού απέναντι στις επόμενες κρίσεις.
Κάναμε τα πάντα τέλεια; ΟΧΙ !
Αιφνιδιαστήκαμε; ΒΕΒΑΙΩΣ !
Υπήρχαν ελλείψεις; ΥΠΗΡΧΑΝ !
Και δεν έχουμε κανέναν λόγο να τις κρύψουμε!
Αλλά ότι ο Δήμος αδιαφόρησε, δεν το δεχόμαστε, γιατί απλούστατα δεν είναι αλήθεια!
Εκείνες τις ώρες ο Δήμαρχος, οι Αντιδήμαρχοι, οι εργαζόμενοι του Δήμου, η 135 Σμηναρχία Μάχης, επαγγελματίες, εθελοντές και πολίτες προσπαθούσαν ταυτόχρονα να αντιμετωπίσουν δεκάδες ανάγκες μιας πρωτόγνωρης κατάστασης, η οποία μάλιστα συνέβη στην πιο δύσκολη χρονική περίοδο για ένα τουριστικό νησί!
Και πάνω απ’ όλα υπήρχε μία προτεραιότητα! Να σβήσει η φωτιά και να προστατευθούν ανθρώπινες ζωές, περιουσίες και το δάσος της Σκύρου.
Ο Δήμαρχος βρισκόταν συνεχώς στο πεδίο της πυρκαγιάς και σε επικοινωνία, όταν αυτό ήταν τεχνικά δυνατό, με τους επικεφαλής της επιχείρησης και το Εθνικό Συντονιστικό Κέντρο Επιχειρήσεων και Διαχείρισης Κρίσεων (ΕΣΚΕΔΙΚ), και περιπολούσε μεταφέροντας εικόνα και βίντεο από την εξέλιξη των μετώπων, ώστε να υπάρχει όσο το δυνατόν πληρέστερη επιχειρησιακή εικόνα για τις ρίψεις των εναερίων μέσων.
.
Παράλληλα, αντιμετωπίζονταν τα ζητήματα τροφοδοσίας, διαμονής, μετακινήσεων και υποστήριξης των δυνάμεων.
Κατά τις αναχωρήσεις των πυροσβεστικών δυνάμεων, τους ευχαρίστησε προσωπικά και εκ μέρους των κατοίκων στο λιμάνι και επί του πλοίου.
Και τούς ζήτησε να μην ξαναερθουν ξανά στη Σκύρο υπο τέτοιες συνθήκες αλλα για τουρισμό! Και πολλοί δήλωσαν οτι ήδη το κανονίζουν λόγω των θετικών εντυπώσεων που αποκόμισαν από το νησι και τους κατοίκους του!
Ευχαριστήριες ανακοινώσεις έγιναν και μέσα στο πλοίο, εκ μέρους του Δήμου Σκύρου, της ναυτιλιακής εταιρείας και των κατοίκων του νησιού!
Και αυτή η ευγνωμοσύνη δεν αλλάζει σήμερα!
Άλλωστε, πυροσβέστες που έζησαν και επιχείρησαν επί ημέρες στη Σκύρο εξέφρασαν δημόσια τις ευχαριστίες τους προς την τοπική κοινωνία για την αγάπη και τη στήριξη που δέχθηκαν.
Δεν το αναφέρουμε για να αντιπαραθέσουμε τον έναν πυροσβέστη στον άλλον.
Το αναφέρουμε γιατί μία προσωπική αρνητική αποτίμηση δεν μπορεί να μετατρέπεται σε συνολική κατηγορία περί αδιαφορίας ενός Δήμου και μιας κοινωνίας που εκείνες τις ημέρες έδωσαν ό,τι είχαν!
Κρατάμε όμως και την κριτική. Γιατί κάθε πραγματική αδυναμία που αναδεικνύεται πρέπει να μας κάνει καλύτερους και περισσότερο προετοιμασμένους για την επόμενη δύσκολη στιγμή!
Η εμπειρία αυτή ανέδειξε και κάτι ακόμη. Η έκτακτη μετακίνηση και φιλοξενία μεγάλων πυροσβεστικών δυνάμεων σε ένα μικρό νησί δεν μπορεί να στηρίζεται αποκλειστικά στις υποδομές, στον αυτοσχεδιασμό και στους οικονομικούς πόρους ενός μικρού Δήμου.
Χρειάζεται οργανωμένος κρατικός σχεδιασμός, εξοπλισμός, χρηματοδότηση και συγκεκριμένο επιχειρησιακό πρωτόκολλο για την επιμελητειακή υποστήριξη τέτοιων επιχειρήσεων.
Απέναντι στους πυροσβέστες που ήρθαν από κάθε γωνιά της Ελλάδας και πάλεψαν για τη Σκύρο αισθανόμαστε μόνο σεβασμό και ευγνωμοσύνη!
Δεν τους προσφέραμε πολυτέλεια.
Προσπαθήσαμε να τους προσφέρουμε ό,τι είχαμε και ό,τι μπορούσαμε να εξασφαλίσουμε μέσα στη φωτιά.
Και το προσφέραμε από καρδιάς!
