Η Θαυματουργή εικόνα της Παναγίας Φανερωμένης, που φυλάσσεται στο αριστερό κλίτος στον Πατριαρχικό ναό του Αγίου Γεωργίου, στο Φανάρι της Κωνσταντινούπολης προέρχεται από την ομώνυμη Μονή, που βρισκόταν (σήμερα σώζονται μόνο ερείπια) μεταξύ Αρτάκης και Περάμου στην Μικρασιατική χερσόνησο της Κυζίκου και λειτουργούσε μέχρι το 1922.
Σύμφωνα με την παράδοση η Μονή χτίστηκε επί αυτοκράτορα Βυζαντίου Ζήνωνος και ανοικοδομήθηκε αλλά και επεκτάθηκε περί τα 1860.
Όταν το 1922 οι Έλληνες εκδιώχθηκαν από τις πατρογονικές τους εστίες κατάφεραν και διέσωσαν την εικόνα, την οποία μετέφεραν στο Οικουμενικό Πατριαρχείο στην Κωνσταντινούπολη.
Στην εικόνα, που ανήκει στον εικονογραφικό τύπο της Οδηγήτριας, οι μορφές της Παναγίας και του Χριστού είναι σχεδόν κατεστραμμένες ενώ φέρει αργυρόχρυση επένδυση, έργο των νεότερων χρόνων που σε αυτή η Παναγία κρατά στην αγκαλιά της τον Χριστό και φαρδύ χρυσοκέντητο στέφανο περιβάλλει την κεφαλή της, όπως και αυτή του Χριστού.
Τα στέφανα είναι διακοσμημένα με γαλάζιες και τιρκουάζ πέτρες από σμάλτο και τρία βαθυκόκκινα ρουμπίνια στο μέγεθος φουντουκιού, ένα στη κορυφή του στεφάνου, τα δύο στις άκρες δεξιά και αριστερά του προσώπου, στο ύψος των αυτιών, στολίζουν την κεφαλή της Παναγίας ενώ στα μέσα αυτών των αποστάσεων, δύο καταπράσινα σμαράγδια του ιδίου μεγέθους και όλα περιβάλλονται, κεντημένα κυκλικά, με διαμαντόπετρες.
Πηγή: http://fanarion.blogspot.com
