Δήμος Διρφύων Μεσσαπίων: Ο Άγιος Γεώργιος- Η εορτή- Ο τηλεφωνικός κατάλογος-Ο Γιώργος-Οι θύμησες- Το Τσίπουρο και η...Ψαθέικη διάλεκτος! - Εύβοια Online! Eviaonline.gr Ειδήσεις ΝΕΑ Εύβοια & Στερεά Ελλάδα

Του Τάκη Μουσσά

Του Αγίου Γεωργίου σήμερα. Μεγάλη εορτή. Πολλοί γνωστοί φέρουν το όνομα του προστάτη του Στρατού Ξηράς και λίγοι φίλοι. Γιατί άλλο γνωστός. ‘Αλλο φίλος. Άλλο μιλάω με κάποιον. ‘Αλλο επικοινωνώ κατ ουσίαν εγκεφαλικά.

Άνοιξα τον κατάλογο του τηλεφώνου για να ευχηθώ ηχητικά ή και με βιντεοκλήση. Διότι δεν συνηθίζω να στέλνω μηνύματα με μαζική αποστολή, λες και είναι διαφήμιση από τον Κωτσόβολο. 
Όπως αυτά που στέλνουν δυστυχώς σήμερα. Προτιμώ την επαφή ως άνθρωπος μεγαλωμένος με άλλες προσλαμβάνουσες. Τολμώ να πω πιο ανθρώπινες, αν και παλιομοδίτικες για κάποιους.

Πήγα στο γράμμα Γ για τους Γιώργηδες και τις Γεωργίες.

Το κινητό μου έβγαλε όμως και ένα Γιώργο που ήταν καταχωρημένος στο Δ.
Δήμαρχος Γιώργος Ψαθάς.

Προς στιγμήν έκανα παύση. Θύμισες ξεφύτρωσαν από τον κιμπάρη άρχοντα Δήμαρχο. Έβγαλα μια ανάσα βαθιά και συνέχισα τα τηλέφωνα των ευχών.

Μόνο που η παρουσία του, ήταν εκεί. Κάθε φορά που ξαναέγραψα το όνομα, όσων εορτάζουν σήμερα, στους οποίους εύχομαι από καρδιάς, χρόνια πολλά με υγεία, πρωτίστως.

 Θα σκεφτεί ενδεχομένως κάποιος. Καλά κρατάς το τηλέφωνο κάποιου, που έχει φύγει από την ζωή;

Η απάντηση είναι απλή στο φτωχό μυαλό μου. Ένας άνθρωπος φεύγει πραγματικά, όταν παύουν οι θύμησες και οι μνήμες.

Θα πει κάποιος άλλος. Καλά γιορτινή μέρα σήμερα, μας ψυχοπλάκωσες.
Η απάντηση είναι ότι δεν υποχρέωσα κανένα να διαβάσει το πόνημα.

Όμως θυμήθηκα την περσινή χρονιά -χωρίς να χρειάζεται να κάνω POST φωτογραφία- όταν τον πήρα τηλέφωνο.

Δημαρχάρα. Χρόνια πολλά.

Σε ευχαριστώ αδερφέ Τακούλη. Θα περάσεις να πιούμε κάνα τσίπουρο, όποτε μπορείς γιατί είσαι σβούρα.

Βρε Γιώργο μου ξέρεις ότι δεν πίνω. Δεν καπνίζω, αλλά είμαι μπαρουτοκαπνισμένους στην ζωή.

Τακούλη δεν θα κάνεις εξαίρεση για τον φίλο σου;

Θα κάνω Γιώργο μου. Αν δεν τα καταφέρω, θα το κάνουμε του χρόνου.

Εντάξει.

Ε λοιπόν σήμερα, ήπια έστω, με καθυστέρηση, ένα τσίπουρο και για την αφεντιά σου Γιώργο.
Απέναντί μου είχα ένα συνονόματο σου, που δεν είναι δήμαρχος, αλλά είναι ίδιος με σένα στην συμπεριφορά.

Φοράει παντελόνια. Τιμά το λόγο του.
Βοηθάει, χωρίς να περιμένει ανταλλάγματα και δεν πρόκειται ποτέ να γίνει πλούσιος.
Γιατί έχει άλλη φιλοσοφία, που μοιάζει βγαλμένη από τις Ελληνικές ταινίες.
Αυτές που διδάσκουν ανθρωπιά και ήθος.
Έννοιες που θα μπορούσαν να μπουν άνετα σήμερα, σε ένα silver alert …