Στην Αυλίδα βρέθηκε ο επικεφαλής της αξιωματικής αντιπολίτευσης του Δήμου Χαλκιδεών Γιώργος Σπύρου μιλώντας σε εκδήλωση για το περιβάλλον μεταξύ άλλων ανέφερε:
«Στο τέλος της δεκαετίας του ‘80 ήταν τα σκουπίδια της Αττικής και η προσπάθεια να θαφτούν αυτά στη Ριτσώνα.
Τελικά ο σχεδιασμός αυτός βρήκε τη θέση του στα σκουπίδια των ανεκπλήρωτων πόθων της εξουσίας, αφού υπήρξε παλλαϊκή κινητοποίηση της τοπικής κοινωνίας και συνεργασία των τότε κοινοτήτων με τον Δήμο Χαλκιδαίων.
Τότε νεαρός εγώ, ήμουν αντιπρόεδρος της κοινότητας του Φάρου Αυλίδας και είχα την τιμή να συμμετέχω στην κοινή συντονιστική επιτροπή του αγώνα, μαζί με τον κοινοτάρχη Βαθέος Αυλίδας αείμνηστο Γιώργο Δουραμάνη και τον αντιδήμαρχο καθαριότητας του Δήμου Χαλκιδαίων αείμνηστο Γιώργο Καρλατήρα.
Στο τέλος της δεκαετίας του ‘90 κυριάρχησε ο αγώνας για τον περιορισμό της ρυπογόνου δραστηριότητας της Ιντερκέμ.
Ρόλο κλειδί έπαιξε ο τότε περιβαλλοντικός σύλλογος και φυσικά ο Δήμος Αυλίδας, που με όπλο μία τεκμηριωμένη μελέτη που έγινε από το συντοπίτη μας καθηγητή πανεπιστημίου Σωτήρη Λεοντάρη και τη συμπαράσταση όλων μας, κατάφερε να αποτρέψει επέκταση της εταιρείας με μία εξαιρετική απόφαση του ΣτΕ, οι παραδοχές της οποίας συνιστούν ακόμα και σήμερα το μεγαλύτερο αμυντικό όπλο και επιχείρημα για την μη επέκταση των βιομηχανιών της περιοχής και τη μη επαναλειτουργία του τέως τσιμεντάδικου με άλλη βιομηχανική χρήση.
Στις αρχές του της δεκαετίας του 2000 προέδρευα στην επιτροπή περιβάλλοντος του νομαρχιακού συμβουλίου Εύβοιας, όταν ένα βιομηχανικό ατύχημα στην Ιντερκέμ, μας έδωσε την ευκαιρία να περιορίσουμε την αποθήκευση πολλών επικίνδυνων ουσιών που η εταιρεία εμπορευόταν παράνομα για τρίτους, όπως το πολύ επικίνδυνο ακρυλονιτρίλιο.
Κοινό στοιχείο σε αυτές τις σημαντικές και νικηφόρες φάσεις του περιβαλλοντικού κινήματος της Αυλίδας, ήταν η ενότητα και η συνεργασία τόσο στη βάση, όσο και στην εκπροσώπηση, αλλά και η ανάληψη σοβαρού μεριδίου ευθύνης του αγώνα από την τοπική αυτοδιοίκηση.
Τώρα η Αυλίδα βρίσκεται μπροστά σε νέες προκλήσεις, νέες απειλές, αλλά και παλιές πληγές που συνεχίζουν να πυορροούν.
Ταυτόχρονα όμως και ένα νέο ελπιδοφόρο περιβαλλοντικό κίνημα αναδύεται με καταλύτη τον περιβαλλοντικό σύλλογο Αυλίδας και τους άλλους συλλόγους της περιοχής, αλλά και της Χαλκίδας.
Η κοινωνία κινητοποιείται.
Μένει να ανταποκριθεί ξανά και η αυτοδιοίκηση.
Το απόσπασμα είναι από την ιδιαίτερα μαζική διαβούλευση που έγινε 15 Ιουνίου, με πρωτοβουλία του περιβαλλοντικού συλλόγου Αυλίδας, στην αίθουσα συνεδριάσεων του δημοτικού καταστήματος της Αυλίδας».
