Μόνο αισθήματα ντροπής και αδιαφορίας νιώθει κανείς βλέποντας το μνημείο που βρίσκεται στην πλατεία της Χαλκίδας, δίπλα στο λαογραφικό μουσείο, στο σημείο που θυσιάστηκαν αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης. Είναι άξιον απορίας τι κάνει ο Δήμος και μάλιστα η Δήμαρχος η Έλενα Βάκα που συχνά πυκνά αναφέρεται στην ιστορικότητα των μνημείων.
Η πόλη της Χαλκίδας έχει την τύχη να έχει κτιστεί επάνω στην αρχαία και από κάτω της να σώζεται όλη μακραίωνη ιστορία της. Ο καθένας, σε μια καθημερινή του βόλτα μπορεί να περιδιαβεί μέσα από μνημεία, μουσεία, ιστορικά σημεία κλπ..
Στη σημερινή μας περιήγηση φτάσαμε μέχρι την πλατεία “Εκτελεσθέντων Αγωνιστών του 1944”. Ένα ιστορικό σημείο που η κατάστασή του δεν αποτίει φόρο τιμής στους εθνικούς και λαϊκούς αγωνιστές που εκτελέστηκαν τον Μάρτη, τον Μάη και τον Αύγουστο του 1944.
Σύμφωνα με κάποιους θεωρείται ότι ο τοίχος πίσω, σώζει ακόμη μερικά βλήματα από τις εκτελέσεις..!!!!
Από τις εικόνες μπορείτε να διαπιστώσετε ότι ο χώρος είναι ξεχασμένος από τους υπευθύνους. Καθαρισμός και απομάκρυνση ρύπων δεν έχει γίνει ποτέ. Ακαθαρσίες, σκουριές στα μάρμαρα και βρωμιές πάνω σε αυτά αποκαλύπτουν την πλήρη εγκατάλειψη. Ακόμα και τα γράμματα της μαρμάρινης επιγραφής είναι δυσδιάκριτα και ορισμένα έχουν σβηστεί εντελώς με το πέρασμα των χρόνων.
Ένας ιστορικός και παράλληλα μνημειακός χώρος, δίπλα στο λαογραφικό Μουσείο της πόλης και στα μεσαιωνικά τείχη, δεν έχει λάβει την θέση που του αξίζει. Δεν αποτελεί μόνο ένα μεμονωμένο πολιτικό μνημείο, αλλά έναν υλικό και νοηματικό φορέα ενός ευρύτερου χωρικού και πολιτισμικού περιβάλλοντος.
Θα πρέπει να θεωρείται ως ζωντανός χώρος αναφοράς όχι μόνο στη συλλογική μνήμη των κατοίκων, αλλά και στην καθημερινή τους ζωή. Εξάλλου, η ανάδειξη των μνημείων θεωρείται στη σύγχρονη εποχή ως «εμπράγματη δημοσίευση», με την έννοια ότι τα μνημεία μεταδίδουν το μήνυμά τους, όχι μόνο στους ειδικούς, αλλά και στο ευρύτερο κοινό.
