Έντονη αντίδραση και δημόσια παρέμβαση προκαλεί το πρόσφατο περιστατικό στη Χαλκίδα, όπου μια μητέρα δύο παιδιών με αυτισμό συνελήφθη και κρατήθηκε, κατηγορούμενη για «ελλιπή φροντίδα», την ώρα που η ίδια πάλευε μόνη της, χωρίς την απαραίτητη στήριξη από την πολιτεία.
Με κοινή τους ανακοίνωση, πέντε σύλλογοι γονέων και κηδεμόνων της Εύβοιας εκφράζουν «οργή και βαθιά θλίψη» για τον τρόπο που οι αρμόδιοι χειρίστηκαν την υπόθεση. Όπως τονίζουν, δεν πρόκειται για μεμονωμένο περιστατικό, αλλά για μια σκληρή πραγματικότητα που βιώνουν καθημερινά εκατοντάδες οικογένειες παιδιών με αναπηρία σε ολόκληρη τη χώρα.
«Το κράτος και οι τοπικές υπηρεσίες, αντί να στηρίξουν μια μητέρα που φροντίζει καθημερινά δύο ευάλωτα παιδιά, απάντησαν με καταστολή και τιμωρία», σημειώνουν, καταγγέλλοντας την παντελή έλλειψη δομών, ειδικών επιστημόνων, ακόμη και βασικών υποστηρικτικών υπηρεσιών στην περιοχή.
Η ανακοίνωση στηλιτεύει την απουσία παιδοψυχιάτρου στη Χαλκίδα και την ανυπαρξία δομών φιλοξενίας ή ανακούφισης για τα παιδιά και τις οικογένειές τους, ενώ καλεί την κοινωνία και την πολιτεία «να σταματήσουν να μετακυλούν την ευθύνη στους ώμους εξαντλημένων γονιών».
Οι υπογράφοντες σύλλογοι απαιτούν την άμεση δημιουργία δομών υποστήριξης όπως Κέντρα Διημέρευσης, Στέγες Υποστηριζόμενης Διαβίωσης και εξειδικευμένες υπηρεσίες για τα ΑμεΑ, επισημαίνοντας ότι «η πρόνοια και η αξιοπρέπεια των παιδιών με αναπηρία δεν μπορεί να είναι ατομική υπόθεση».
Την ανακοίνωση συνυπογράφουν:
- Ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων Ατόμων με Νευροαναπτυξιακές Διαταραχές “Ηλιαχτίδα”
- Ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων Ατόμων με Αυτισμό “Αγάπη”
- Η Ένωση Συλλόγων Γονέων – Κηδεμόνων Δήμου Χαλκίδας
- Ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων ΕΕΕΕΚ Χαλκίδας
- Ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων Ειδικού Δημοτικού Σχολείου Ψαχνών
Αναλυτικά η ανακοίνωση
” Με οργή και βαθιά θλίψη παρακολουθήσαμε τις εξελίξεις γύρω από το πρόσφατο περιστατικό στη Χαλκίδα, όπου μια μητέρα δύο παιδιών με αυτισμό αντί να λάβει την υποστήριξη που δικαιούται και έχει ανάγκη, βρέθηκε να διώκεται, να συλλαμβάνεται, να περνά μέρες και νύχτες μαζί με τα παιδιά της στο νοσοκομείο, ως ύποπτη και όχι ως άνθρωπος που φροντίζει – καθημερινά και αδιάκοπα – τις πιο ευάλωτες ψυχές.
Το ελληνικό κράτος και οι τοπικές υπηρεσίες, για ακόμη μια φορά, αντί να σταθούν στο πλευρό μιας οικογένειας που παλεύει μόνη, απαντούν με καταστολή και τιμωρία.
Καμία μέριμνα, καμία πρόληψη, καμία στήριξη δεν είχε προηγηθεί. Μόνο αδιαφορία και εγκατάλειψη. Και όταν συνέβη το αναμενόμενο – η υπερκόπωση, η εξάντληση, η στιγμιαία αδυναμία – η πολιτεία αντί να απλώσει χέρι βοήθειας, έστρεψε δάχτυλο κατηγορίας.
Η πρόνοια, η ασφάλεια και η αξιοπρέπεια των παιδιών με αναπηρία δεν είναι “προσωπική υπόθεση” καμίας μητέρας. Δεν είναι ατομική ευθύνη. Είναι υπόθεση της κοινωνίας, του κράτους, των θεσμών. Όσο αυτή η ευθύνη μεταφέρεται αυθαίρετα στους ώμους των ίδιων των οικογενειών, οι πιο ευάλωτοι θα συνεχίσουν να συνθλίβονται στη σιωπή.
Σε μια περιοχή χωρίς παιδοψυχίατρο, χωρίς δομές φιλοξενίας ή υποστήριξης για παιδιά με αναπηρία, χωρίς ειδικές κατασκηνώσεις, χωρίς ανθρώπους πρόθυμους να σταθούν πραγματικά δίπλα στη μάνα που κουβαλά στις πλάτες της ολόκληρο το βάρος της ζωής, τόλμησαν να μιλήσουν για «ελλιπή φροντίδα».
Αναρωτιόμαστε:
Πού ήταν οι κοινωνικές υπηρεσίες του Δήμου όταν η μητέρα αυτή προσπαθούσε μόνη της να μεγαλώσει δύο παιδιά με αυτισμό;
Πού ήταν το κράτος όταν χρειάστηκε ανάσα, ένα στήριγμα, έναν ειδικό, ψυχολογική υποστήριξη;
Πού είναι η «κοινωνική πολιτική» όταν δεν υπάρχει ούτε ένας παιδοψυχίατρος
Και τελικά: Ποιον τιμωρούμε; Τη μάνα που δεν τα παράτησε;
Αυτό που συνέβη δεν είναι μεμονωμένο. Είναι καθημερινότητα για εκατοντάδες οικογένειες παιδιών με αναπηρία σε όλη τη χώρα. Ο αγώνας τους, που θα έπρεπε να είναι συλλογικός και υποστηριζόμενος, μετατρέπεται σε ατομική επιβίωση.
Η αναπηρία των παιδιών, αντί να αντιμετωπίζεται με σεβασμό, κατανόηση και φροντίδα, γίνεται αφορμή κοινωνικού αποκλεισμού. Η μάνα γίνεται στόχος.
Στεκόμαστε στο πλευρό της μητέρας και κάθε μάνας που δεν έχει την πολυτέλεια να κουραστεί, να λυγίσει ή να ζητήσει βοήθεια – γιατί κανείς δεν της την έδωσε.
Ας πάψει η κοινωνία να κλείνει τα μάτια. Οι ζωές αυτών των παιδιών και των οικογενειών τους αξίζουν πολύ περισσότερα
Όλα αυτά δείχνουν την επιτακτική ανάγκη της δημιουργίας δομών υποστήριξης για ΑμεΑ, όπως Κέντρα Διημέρευσης, Στέγες Υποστηριζόμενης Διαβίωσης (ΣΥΔ), χώρους φιλοξενίας και άλλες κατάλληλες υπηρεσίες που θα εξασφαλίζουν αξιοπρεπείς και ανθρώπινες συνθήκες διαβίωσης.
Είναι εξίσου επιτακτική ανάγκη οι αρμόδιοι φορείς να αναλάβουν τις ευθύνες τους και να υλοποιήσουν πολιτικές που ανταποκρίνονται στις πραγματικές ανάγκες των οικογενειών με ΑμεΑ.” Την ανακοίνωση υπογράφουν οι Σύλλογοι:
Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων Ατόμων με Νευροαναπτυξιακές Διαταραχές “Ηλιαχτίδα”
Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων Ατόμων με Αυτισμό “Αγάπη”
Ένωση Συλλόγων Γονέων – Κηδεμόνων Δήμου Χαλκίδας
Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων Ειδικών Εργαστηρίων Επαγγελματικής Εκπαίδευσης Κατάρτησης (ΕΕΕΕΚ ) Χαλκίδας
Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων Ειδικού Δημοτικού Σχολείου Ψαχνών
