Ο Γέροντας Ακάκιος υπήρξε μορφή βαθιάς πνευματικότητας, έχοντας γνωρίσει σημαντικές εκκλησιαστικές προσωπικότητες του 20ού αιώνα, ενώ, σύμφωνα με μαρτυρίες, στη ζωή του καταγράφηκαν και αξιοσημείωτα πνευματικά γεγονότα. Έζησε μια ζωή αφιερωμένη στην προσευχή και την άσκηση.
Σε ηλικία 99 ετών εκοιμήθη την Παρασκευή 17 Απριλίου ο Γέροντας Ακάκιος, κατά κόσμον Νικόλαος, ένας Ευβοιώτης μοναχός που αφιέρωσε ολόκληρη τη ζωή του στον Θεό και τη μοναχική άσκηση.
Γεννήθηκε στη Μουρτερή Ευβοίας, του Δήμου Κύμης – Αλιβερίου, στις 6 Αυγούστου 1927, ως το έκτο από τα επτά παιδιά του Δημητρίου και της Μαρίας.
Ολοκλήρωσε τις γυμνασιακές του σπουδές στο ορφανοτροφείο της Κύμης και στη συνέχεια υπηρέτησε τη στρατιωτική του θητεία. Μετά την απόλυσή του εργάστηκε για σύντομο διάστημα ως αγρότης και εργάτης.
Το 1953 ακολούθησε τον μοναχικό βίο στο Μέγα Σπήλαιο Καλαβρύτων, όπου εκάρη μοναχός από τον Μητροπολίτη Καλαβρύτων και Αιγιαλείας Αγαθόνικο, που του έδωσε το όνομά του στις 15 Αυγούστου του ίδιου έτους. Έναν χρόνο αργότερα χειροτονήθηκε διάκονος.
Το 1967, με άδεια της Μητρόπολης, μετέβη στο Άγιον Όρος για ησυχαστική ζωή. Αρχικά εγκαταστάθηκε στα Καυσοκαλύβια, όπου έλαβε το Μεγάλο Σχήμα και το όνομα Ακάκιος, προς τιμήν του Αγίου Ακακίου του Καυσοκαλυβίτη, από τον γέροντα Παντελεήμονα Γιαμά
Το 1968 δέχθηκε ως υποτακτικό του τον π. Αρτέμιο Ελευθεριάδη, ενώ αργότερα εγκαταστάθηκαν στο κελί του Αγίου Σάββα, στην περιοχή της Καψάλας.
Το 1981 αποχώρησε από το Άγιον Όρος και επέστρεψε στη γενέτειρά του, όπου ίδρυσε μικρό ησυχαστήριο στη Μουρτερή Ευβοίας, αφιερωμένο στη Μεταμόρφωση του Σωτήρος. Εκεί έζησε μέχρι την κοίμησή του, συνεχίζοντας αδιάλειπτα τον ασκητικό του αγώνα.
